SPEKESKINKE
I distriktet mitt har vi optimale forhold for å lage god spekemat. Eit turt, stabilt klima er avgjerande. Derfor er det vanskeleg å gje framgangsmåtar for salting og tørking som høver i andre delar av landet. Men eg prøver likevel.
|
Det er sjeldan ein får kjøpt god spekeskinke. For at skinka skal bli god, må ho gjennom ein lang prosess, og det tek minst seks-sju månader. Meiningane om korleis ei spekeskinke vert god, er like mange som i all annan tradisjonell tilberedning. Alle har sine meiningar. Sjølv har eg lært det meste av far, og han av far sin. Likevel er det ikkje alltid mine skinker er vellykka. Den beste tida for å lage spekemat er om hausten. Tradisjonelt var det da grisen vart slakta, dessutan er au veret og temperaturforholda dei beste for dette på denne årstida. Bruk helst skinke som er mellom 12 og 15 kilo. Ho må vera heilt fersk, og må ikkje ha lege under eller oppå anna kjøt. Skjer ut nøkkelbeinet og puss kanten etter der beinet sat. Gni skinka inn med sukker og rikeleg med grovstøytt pepar. |
 |
Legg rikeleg med grovsalt (havsalt) i botnen av eit trog eller ei balje. Legg skinka oppi, og dekk heilt med salt. La det stå kjølig slik i ei 1/2 veke pr kilo skinke. Dersom skinka veg 12 kilo, skal ho altså liggja i 6 veker. Sjå til at det ikkje dannar seg lake i balja, eller turr saltskorpe over skinka som ikkje ligg nedpå kjøtet.
Etter denne produksjonstida skal skinka hengjast på stabburet eller i eit tilsvarande luftig rom. Kjølerom går ikkje. Når vi høyrer gauken i mai, er skinka ferdig speka. Sjølv tykkjer eg beste skinka er den som får liggje innpakka i lerret og nedgraven i bygg i minst 6 månader til.
