Asparges er ei gamal kulturplante. Den var kjent av egypterne frå  5000-6000 år sidan. Det er sagt at asparges er grønsakenes konge. Det fins grøn , kvit og fiolett asparges.

Det er berre grøn asparges som blir dyrka for sal i Norge. Kvit asparges blir importert. Asparges blir importert frå Amerika, Thailand, Ungarn, Holland og Kypros. Vill asparges har òg kome på markedet i Norge. Den veks langs elvebredder og strender i Sør- Europa, Asia og Nordvest- Afrika.   Her  har den vokse i fleire hundre år, men den har òg vokse i sanddyner, på tørre enger, kalksteinsklipper og vulkan-åsar i Nord-Europa. Den vart sett på som guden blant grønsaker av aristokratane ved hoffet til Ludvig XIV av Frankrike, særleg av elskarinna hans Madame de Pompaddour, som meinte det var eit afrodisiakum (stimulerar kjønnsdrifta). Det er det fortsatt mange som trur.

Asparges har vore brukt innan folkemedisin som styrkemiddel og avslappande middel. Den har òg vorte anbefalt til behandling av revmatisme, dårleg syn og tannverk. Den er au vassdrivande.

Grøn asparges er den som er mest brukt. Den får vekse i naturleg ljos før den haustast, ca. 15 cm lang. Kvit asparges som har kremkvite stilkar og toppar, blir dyrka under haugar av jord, og blir hausta i det den stikk opp av jorda.
Purpurfarga eller fiolett asparges blir for det meste dyrka i Frankrike. Den blir hausta når den har vokse 4 cm over jorda, og derfor er stilkane kvite og toppen fiolettgrøn.

Som dei fleste andre grønsaker er asparges best når den er så fersk som mogleg. Den tapar seg fort når den fyrst har vorte plukka. Når ein kjøper asparges skal ein sjå etter, faste, rette og friske skot med tette toppar.

Nedste delen av aspargesen er ofte treaktig. Dersom du knekker aspargesen i to vil den knekke naturleg i overgangen. Du kan og skjere av med kniv ca 1 - 2,5 cm av den nedste delen. Resten av aspargesen må skrellast frå 2 - 3 cm under toppen og nedover. Skrellet og den nedste delen du har skore av kan du koke kraft av å lage suppe av.

Når ein skal koke asparges er det best å bruke ei steikepanne med høge kantar eller ein vid kjel. Ha kokande vatn med litt smør og salt oppi. Mange brukar og litt sukker når dei kokar asparges. Stikk med ein kniv for å kjenne om aspargesen er mør.

Ein kan òg steike asparges på middels varme i olje og smør, og krydre med salt og pepar. Da vil den få ein noko anna smak.

Næringsinnhald: kalorifattig, rik på jern, kalium og fosfor.

Asparges passar til det meste, men det enkle er alltid det beste. Prøv asparges med heimelaga hollandaisesaus.

Hollandaisesaus:
Kok ein reduksjon av:

• 2 dl vatn
• 2 ss finhakka sjalottlauk
• 5 stk knust, heil pepar
• 15 ml eddik 7%, helst kvitvinseddik
• 1 laurbærblad

Kok dette til halvparten av væska er fordampa. Siles.

Smelt 200 smør eller margarin, slik at "ureinheitane" legg seg på botn (da får du klara smør).

Pisk opp 2 eggeplommer i ein stålbolle i vannbad. Det er viktig at vannbadet ikkje kokar. Det skal vere ca. 80-90°C. Spe med den avsila reduksjonen. Piskinga skal få inn luft i sausen og varmen frå vannbadet får sausen til å tjukne. Pass på at sausen ikkje blir for varm, da vil den skilje seg. Når sausen har tjukna kan du starte å spe med det klara smøret, mens du piskar kraftig. Smak til med sitronsaft og salt. Dette er ein saus som må lagast like før servering, fordi temperaturen i sausen er i den bakterielle faresona.

TIPS: dersom sausen byrjar å skilje seg er det fleire måtar å "reparera "den på.

1. Pisk inn 1-2 ss kaldt vatn, ta sausbollen bort frå vannbadet og oppi ein bolle med kaldt vatn.

2. Dersom punkt 1. ikkje hjelp, kan du byrje på nytt med 2 eggeplommer å piske opp i ny bolle i vannbad. Ha i ½ ts salt og pisk opp med 1-2 ss lunka vatn.

3. Pisk deretter inn den sausen som har skilt seg - spe berre med litt av gongen.